Όπως υποδηλώνει το όνομά τους, οι τεχνολογίες σήμανσης λειτουργούν με τη σήμανση των προϊόντων με μοναδικά χαρακτηριστικά ασφαλείας, κυρίως γραφικά σχέδια ή κωδικούς.

Ο κύριος σκοπός τους είναι να πιστοποιούν την αυθεντικότητα και όχι να ταυτοποιούν μεμονωμένα προϊόντα. Η ασφάλεια που παρέχουν έναντι της αναπαραγωγής και παραποίησης προέρχεται είτε από τη φύση της ίδιας της τεχνολογίας (π.χ. τα χημικά και φυσικά χαρακτηριστικά ενός μελανιού) είτε από τις πληροφορίες που περιέχει (π.χ. σε ένα γραφικό σχέδιο). Στην πρώτη περίπτωση, η ασφάλεια παρέχεται από μια οπτική ένδειξη της απόπειρας αλλοίωσης, ενώ στη δεύτερη περίπτωση, η ασφάλεια προέρχεται από τη δυσκολία κλωνοποίησης ή αναπαραγωγής της πληροφορίας.

Σε ορισμένες περιπτώσεις –όπου ένας μοναδικός κωδικός (π.χ. γραμμωτός κώδικας) αποτελεί μέρος ή το σύνολο μιας τεχνολογίας σήμανσης (ή μπορεί να ενσωματωθεί σε αυτήν)– μπορούν επίσης να υποστηρίξουν την ιχνηλασιμότητα των προϊόντων, καθιστώντας δυνατή την καταγραφή των προϊόντων κατά τη διακίνησή τους στην αλυσίδα εφοδιασμού.

Υπάρχουν διάφοροι τύποι τεχνολογιών σήμανσης. Οι πιο ευρέως χρησιμοποιούμενες είναι αυτές που μπορούν να επιθεωρηθούν οπτικά λόγω της ποικιλίας τους, του χαμηλού κόστους ανά τεμάχιο και των απλών διαδικασιών επαλήθευσης, καθώς σε πολλές περιπτώσεις, η επαλήθευση μπορεί να πραγματοποιηθεί με οπτική επιθεώρηση ή μέσω ενός smartphone.