Zoals hun naam al doet vermoeden, werken markeringstechnologieën door producten te markeren met unieke veiligheidskenmerken, meestal grafische patronen of codes.

Het belangrijkste doel is om individuele producten te authenticeren in plaats van te identificeren. De beveiliging die ze bieden tegen reproductie en manipulatie komt ofwel voort uit de aard van de technologie zelf (bv. de chemische en fysische eigenschappen van een inkt) of uit de informatie die ze bevat (bv. in een grafisch patroon). In het eerste geval wordt de beveiliging geboden door een visuele indicatie van een poging tot wijziging, terwijl in het tweede geval de beveiliging voortkomt uit de moeilijkheid om de informatie te klonen of te reproduceren.

In sommige gevallen - wanneer een markeringstechnologie geheel of gedeeltelijk uit een unieke code (bijv. een streepjescode) bestaat (of erin kan worden geïntegreerd) - kunnen ze ook de traceerbaarheid van producten ondersteunen door het mogelijk te maken producten in de toeleveringsketen te registreren.

Er zijn verschillende soorten markeringstechnologieën. De meest gebruikte zijn die welke visueel kunnen worden geïnspecteerd vanwege hun verscheidenheid, lage kosten per item en eenvoudige verificatieprocedures - in veel gevallen kan de verificatie worden uitgevoerd door een visuele inspectie of via een smartphone.