Machineleesbare codes, ook wel barcodes genoemd, zijn identificatiecodes die, zoals de naam al zegt, ontworpen zijn om gelezen te worden door technologieën zoals optische scanapparaten.

Een barcode bestaat uit een reeks parallelle zwarte lijnen en witte ruimtes of uit stippen en vierkanten (of een combinatie van de twee), met verschillende breedtes. In de codes zijn unieke identificatiegegevens of productgerelateerde gegevens geschreven, zoals de productiedatum en -plaats, de eigenaar, de oorsprong, de vervaldatum, enz. 

De gegevens in de codes worden geanalyseerd en geëxtraheerd door een lezer - de huidige apparaten zijn onder andere een laserstraal of een smartphonecamera - die de binaire informatie in de barcode decodeert. 

Sommige optische beveiligingskenmerken kunnen worden 'gebonden' aan machineleesbare codes om het identificatie- en authenticatieproces van de smartphone te automatiseren. Ook kunnen machineleesbare codes worden ingebed in andere visuele beveiligingskenmerken, die bij het scannen extra verificatie-instructies of productinformatie kunnen geven en traceerbaarheid mogelijk maken.