Jak sama nazwa wskazuje, technologie znakowania polegają na oznaczaniu produktów unikalnymi zabezpieczeniami, głównie wzorami graficznymi lub kodami.

Ich głównym celem jest uwierzytelnianie, a nie identyfikacja poszczególnych produktów. Zabezpieczenia przed powielaniem i manipulacją wynikają albo z natury samej technologii (np. właściwości chemicznych i fizycznych atramentu), albo z zawartych w niej informacji (np. we wzorze graficznym). W pierwszym przypadku bezpieczeństwo jest zapewnione przez wizualne wskazanie próby zmiany, podczas gdy w drugim przypadku bezpieczeństwo wynika z trudności w klonowaniu lub odtwarzaniu informacji.

W niektórych przypadkach – gdy unikalny kod (np. kod kreskowy) stanowi część lub całość technologii znakowania (lub może być do niej włączony) – mogą one również wspierać identyfikowalność produktów, umożliwiając rejestrowanie produktów podczas ich przemieszczania się w łańcuchu dostaw.

Istnieje kilka różnych rodzajów technologii znakowania. Najpowszechniej stosowane są te, które można kontrolować wizualnie ze względu na ich różnorodność, niski koszt w przeliczeniu na sztukę i proste procedury weryfikacji – w wielu przypadkach weryfikację można przeprowadzić za pomocą kontroli wizualnej lub za pomocą smartfona.