Media cyfrowe to wszelkie dane prezentowane w formacie nadającym się do odczytu maszynowego. Obejmują one obrazy cyfrowe, cyfrowe wideo, pliki audio MP3, książki elektroniczne, gry wideo i bazy danych. Technologie przeciwdziałania fałszerstwom zaprojektowane do użytku z mediami cyfrowymi zasadniczo składają się z różnych metod osadzania i identyfikowania informacji w plikach cyfrowych, komputerach i urządzeniach elektronicznych w celu ochrony, identyfikacji i śledzenia ich zawartości intelektualnej.

Istnieją cztery rodzaje technologii przeciwdziałania fałszerstwom dla mediów cyfrowych, które dzielą się na dwie główne kategorie: systemy zarządzania prawami cyfrowymi (DRM) i technologie automatycznego rozpoznawania treści. 

Systemy DRM są przeznaczone do zwalczania podrabiania utworów audiowizualnych na dużą skalę. Są one wykorzystywane przez właścicieli praw autorskich i innych powiązanych praw w celu ochrony, wykonywania i zarządzania ich prawami w środowisku cyfrowym. 

Technologie automatycznego rozpoznawania treści mają na celu identyfikację treści znajdujących się w pliku multimedialnym lub odtwarzanych na urządzeniu. Są one opracowywane do różnych celów, a ochrona własności intelektualnej jest tylko jednym z nich. Technologie automatycznego rozpoznawania treści, które można wykorzystać do zabezpieczenia mediów cyfrowych przed podrabianiem, to cyfrowe znaki wodne, hashowanie i pobieranie odcisków palców. Zawierają one, obliczają i generują informacje związane z konkretną treścią cyfrową (tekstem, obrazem, dźwiękiem, wideo), które można następnie wykryć lub wyodrębnić w celu określenia jej charakteru, pochodzenia i źródła.