Mechanische technologieën werken met de fysische eigenschappen van materialen om vervalsing te voorkomen en effectieve barrières tegen geknoei te creëren. Als ze alleen worden gebruikt, voeren ze eenvoudige verificatiefuncties uit. In combinatie met andere technologieën kunnen ze ook identificatie- en traceerfuncties uitvoeren. Een label kan bijvoorbeeld unieke identificatiecodes bevatten waarmee het product kan worden getraceerd.

De meeste mechanische oplossingen hebben de vorm van verschillende soorten labels, die kunnen worden ingedeeld op basis van hun fysieke eigenschappen (d.w.z. het gebruikte materiaal en/of de manier waarop ze aan het product worden bevestigd). Labels moeten meestal worden geverifieerd via een automatisch leesapparaat, zoals een barcodelezer. Bij andere soorten mechanische oplossingen, zoals lasergravure, kan de authenticatie echter visueel worden uitgevoerd. 

De kosten per stuk van mechanische oplossingen zijn over het algemeen gemiddeld tot laag en in het specifieke geval van labels is de implementatietijd zeer snel, omdat er vaak slechts beperkte wijzigingen in het productieproces nodig zijn.