Οι μαγνητικές λωρίδες βρίσκονται συνήθως στο πίσω μέρος των καρτών πληρωμής και ταυτοποίησης – συνήθως πιστωτικών και χρεωστικών καρτών. Περιέχουν δεδομένα που διαβάζονται όταν το τμήμα της κάρτας με τη ρίγα περάσει από έναν αναγνώστη καρτών.
Οι μαγνητικές λωρίδες αποτελούνται συνήθως από ένα μόνο στρώμα PVC (χλωριούχο πολυβινύλιο) καλυμμένο με μικροσκοπικά σωματίδια μαγνητικής ρητίνης. Τα δεδομένα γράφονται και αποθηκεύονται στις μαγνητικές λωρίδες τροποποιώντας τον μαγνητισμό των σωματιδίων, σχηματίζοντας μια μοναδική ακολουθία από bits. Αυτή η ακολουθία μπορεί στη συνέχεια να διαβαστεί μέσω φυσικής επαφής με μια ειδική συσκευή (π.χ. με «σάρωση»), η οποία την ερμηνεύει. Καθώς οι πληροφορίες εγγράφονται στη φυσική σύνθεση των μαγνητικών λωρίδων, δεν μπορούν να τροποποιηθούν.
Οι μαγνητικές λωρίδες τοποθετούνται κυρίως σε κάρτες. Υπάρχουν διεθνώς καθορισμένα πρότυπα με τα οποία πρέπει να συμμορφώνονται οι κάρτες προκειμένου να υποστηρίζουν αυτή την τεχνολογία. Αυτά καλύπτουν το μέγεθος, την ευελιξία, τη θέση της μαγνητικής λωρίδας, τα μαγνητικά χαρακτηριστικά και τις μορφές δεδομένων.
Οι μαγνητικές λωρίδες χρησιμοποιούνται ευρύτερα στις κάρτες χρηματικών συναλλαγών. Ωστόσο, μπορούν επίσης να εφαρμοστούν απευθείας σε ένα πολύτιμο αντικείμενο (όταν τα φυσικά χαρακτηριστικά και οι συνθήκες χρήσης το επιτρέπουν), προκειμένου να εγγυηθούν τη γνησιότητά του και να το παρακολουθούν (π.χ. ως υπηρεσία μετά την πώληση για τους πελάτες).
Εάν ο κύριος σκοπός της λωρίδας είναι η διασφάλιση της ασφάλειας, τότε είναι προτιμότερο να εφαρμόζεται η λωρίδα απευθείας (και αδιαχώριστα) στο προϊόν.
Εάν θέλετε να χρησιμοποιήσετε κάρτες για να συνδέσετε μαγνητικές λωρίδες με τα προϊόντα σας, τότε δεν χρειάζεται να κάνετε καμία αλλαγή στη διαδικασία παραγωγής.
Εάν, ωστόσο, θέλετε να εφαρμόσετε μια μαγνητική λωρίδα απευθείας στο προϊόν σας, θα πρέπει να κάνετε συγκεκριμένες αλλαγές στην αλυσίδα παραγωγής.
Καθώς η τεχνολογία αυτή είναι τόσο καθιερωμένη και ευρέως διαδεδομένη, το κόστος που συνδέεται με την εφαρμογή της δεν είναι υψηλό.