Każda nić DNA zawiera unikalną sekwencję informacji genetycznej. Informacja ta, zwana również profilem genetycznym, jest unikalna dla każdego żywego organizmu. Unikalność DNA sprawia, że jest ono idealne do badań kryminalistycznych, a jego zastosowanie w ustalaniu ojcostwa i wykrywaniu genetycznych uwarunkowań zdrowotnych jest dobrze znane. Kodowanie DNA wykorzystuje tę samą ideę do zwalczania fałszerstw. Polega ono na wszczepieniu unikalnego kodowania DNA do produktu lub opakowania, dzięki czemu jest ono identyfikowalne i weryfikowalne. Technologia ta jest kompatybilna ze wszystkimi rodzajami materiałów i dlatego może być stosowana do produktów tak różnorodnych, jak butelki zawierające alkohol i ich etykiety, perfumy, paliwa rafinowane i banknoty.
Kodowanie DNA wszczepia cząsteczki zawierające specjalnie wygenerowane kody DNA (lub markery DNA) do poszczególnych przedmiotów lub produktów. Podstawowa sekwencja DNA może być modyfikowana w celu stworzenia niemal nieograniczonej liczby unikalnych markerów, które mogą być wykorzystane do indywidualnej identyfikacji każdego z chronionych artykułów. Markery DNA mogą być stosowane do wszystkich rodzajów materiałów, co oznacza, że mogą być stosowane zarówno do produktów, jak i ich opakowań. Tagi są niewidoczne gołym okiem, stabilne i trwałe. Mają niewielki wpływ na środowisko i są nietoksyczne. DNA nakłada się szybko i potrzebna jest tylko niewielka ilość – stosunek DNA do materiału jest absolutnie minimalny – co nie ma wpływu na właściwości produktu. Aby wykryć i zweryfikować wszczepione kody DNA, wyspecjalizowane laboratoria muszą przeprowadzić specjalne testy.
Technologia ta zapewnia prawnie uznany system bezpieczeństwa, który może być wykorzystany w postępowaniu sądowym w celu udowodnienia uchybienia na mocy przepisów krajowych. Wymagane mogą być jednak określone testy kryminalistyczne w celu potwierdzenia dostarczonych informacji.
Najbardziej rozpowszechnione rozwiązania dostępne obecnie na rynku są chronione patentami.
Kodowanie DNA jest z powodzeniem stosowane w przemyśle mechanicznym, spożywczym, farmaceutycznym, tekstylnym i petrochemicznym, a także przez instytucje kredytowe. Popularne zastosowania obejmują znakowanie paliw rafinowanych, perfum, odzieży i wszelkiego rodzaju opakowań.
Biorąc pod uwagę różnorodność typów produktów, na których można stosować kodowanie DNA, trudno jest określić wymagania dotyczące wdrożenia tej technologii. Wszelkie zmiany, które należy wprowadzić w procesie produkcyjnym, będą zależeć od rodzaju znakowanego produktu i metody tagowania.
Ponieważ rozwiązania w zakresie kodowania DNA dostępne obecnie na rynku są chronione patentami, ich koszt jest kontrolowany przez właścicieli patentów.