Οι ετικέτες παθητικού RFID αποτελούνται μόνο από μια κεραία και ένα ολοκληρωμένο κύκλωμα (ένα μικροτσίπ). Ονομάζονται «παθητικές» επειδή δεν διαθέτουν εσωτερική πηγή ενέργειας – αντ' αυτού τροφοδοτούνται από τα ηλεκτρομαγνητικά σήματα που εκπέμπονται από έναν αναγνώστη RFID. Μόλις ενεργοποιηθούν, οι ετικέτες στέλνουν δεδομένα αναγνώρισης πίσω στον αναγνώστη, ο οποίος με τη σειρά του διαβιβάζει τα δεδομένα σε έναν υπολογιστή όπου επεξεργάζονται και επαληθεύονται. Τα δεδομένα αναγνώρισης που αποθηκεύονται στη μνήμη της ετικέτας RFID περιλαμβάνουν συνήθως έναν μοναδικό κωδικό, για παράδειγμα έναν ηλεκτρονικό κωδικό προϊόντος (ο οποίος συμπληρώνει τις πληροφορίες του γραμμωτού κώδικα με στοιχεία όπως το είδος των εμπορευμάτων, τον κατασκευαστή κ.λπ.) ή έναν κωδικό ιδιοκτήτη. Οι παθητικές ετικέτες μπορούν να είναι μόνο για ανάγνωση ή για εγγραφή, οπότε, όπως υποδηλώνει και το όνομά τους, τα αποθηκευμένα δεδομένα μπορούν επίσης να τροποποιηθούν ή/και να επανεγγραφούν. 

Αυτή η τεχνολογία έχει περιορισμένη ισχύ και χαμηλή εμβέλεια ανάγνωσης. Ανάλογα με τη συχνότητα λειτουργίας που χρησιμοποιείται, οι παθητικές ετικέτες πρέπει να βρίσκονται σε απόσταση εκατοστών (χαμηλή συχνότητα) ή μερικών μέτρων (υψηλή και υπερυψηλή συχνότητα) από τον αναγνώστη για να λειτουργήσουν.