Norma ISO 22383:2020 zawiera wytyczne dla organizacji dotyczące wyboru najbardziej odpowiednich „elementów uwierzytelniających” (urządzeń stosowanych jako część rozwiązania uwierzytelniającego) w celu potwierdzenia autentyczności ich dóbr materialnych oraz określa kryteria, które można wykorzystać do analizy i porównania różnych opcji. Niniejsza norma nie narzuca żadnego wyłącznego sposobu uwierzytelniania. Zawarte w niej wytyczne mają uniwersalne zastosowanie, niezależnie od zastosowanego dobra materialnego, środowiska lub technologii uwierzytelniania.
 

Opis
 

Norma ISO 22383:2020 jest częścią szerszych ram norm dotyczących  autentyczności, integralności  i zaufania do produktów i dokumentów. Jest to zestaw wytycznych mających pomóc organizacjom w określeniu kategorii „elementów uwierzytelniających”, których powinny używać do zwalczania fałszerstw. Czyni to poprzez:

• ustanowienie podstawowych zasad związanych z definiowaniem strategii przeciwdziałania fałszerstwom;
• opisanie różnych kategorii technologii, które istnieją;
• przedstawienie kryteriów wydajności; oraz
• pokazanie, w jaki sposób kryteria te można wykorzystać do oceny skuteczności elementów uwierzytelniających i ogólnych rozwiązań.

>> Podstawowe zasady
 

Zgodnie z normą czynnikami, które określą najbardziej odpowiednie elementy i rozwiązania uwierzytelniające, a tym samym będą stanowić podstawę strategii przeciwdziałania fałszerstwom, są:

• ocena ryzyka związanego z podrabianiem;
• kontekst wdrożenia i użytkowania; oraz
• kryteria techniczne, logistyczne i finansowe.

Czynniki te (których pełna lista znajduje się w dokumencie) stanowią podstawę do określenia wymagań dotyczących wydajności elementów i rozwiązań uwierzytelniających oraz do oceny ich skuteczności.

Ocena ta powinna również uwzględniać oba procesy zaangażowane w rozwiązanie uwierzytelniające: proces tworzenia (w którym elementy uwierzytelniające są definiowane, wytwarzane i integrowane z produktem lub na nim) oraz proces inspekcji (w którym elementy są weryfikowane przez przeszkolonych inspektorów za pomocą odpowiednich narzędzi, tam gdzie narzędzia są potrzebne).

Norma zaleca, aby przy projektowaniu rozwiązania postępować zgodnie z procesem „bezpieczeństwa od samego początku”.

>> Kategoryzacja technologii
 

Norma identyfikuje trzy kategorie technologii - technologie „jawne”, „ukryte” i „kryminalistyczne”. Można je analizować i porównywać w oparciu o następujące cechy:

• dostarczanie wiedzy: sposób, w jaki ogólna lub specyficzna dla danego towaru wiedza jest dostarczana inspektorowi;
• pozyskiwanie i produkcja elementów i narzędzi uwierzytelniających: rodzaje środków bezpieczeństwa stosowanych w celu kontroli dostawców i ochrony procesów produkcyjnych przed przeniesieniem i kradzieżą wiedzy
• inspekcja: czy inspekcja jest przeprowadzana za pomocą ludzkich zmysłów, narzędzia uwierzytelniającego czy analizy kryminalistycznej.

>> Kryteria wydajności
 

Norma określa kryteria wydajności, które posiadacze praw mogą wykorzystać do oceny skuteczności elementów i rozwiązań uwierzytelniających w odniesieniu do zagrożeń zidentyfikowanych w ocenie ryzyka. Wymagania dotyczące wydajności są określane poprzez porównanie kryteriów wydajności z oceną ryzyka.

W przypadku elementów uwierzytelniających kryteria wydajności obejmują

• właściwości fizyczne (rozmiar, materiał, elastyczność, lepkość, trwałość i odporność na warunki środowiskowe itp;)
• odporność na ataki (odporność na manipulacje i zmiany, naruszenia danych, przechwytywanie komunikacji i starzenie się);
• proces integracji (jak bezpieczny jest proces integracji elementu z dobrem materialnym).

W przypadku rozwiązań uwierzytelniających kryteria wydajności obejmują

• lokalizację i środowisko procesu uwierzytelniania (dostępność zasobów zasilania, warunki środowiskowe, takie jak temperatura lub wilgotność, narażenie na zagrożenia itp;)
• parametry uwierzytelniania (czas potrzebny na przetworzenie uwierzytelnienia, wskaźnik dokładności i szybkość, czas potrzebny na uzyskanie wyniku itp;)
• polityka bezpieczeństwa (środki, które należy podjąć w celu zabezpieczenia wszystkich elementów rozwiązania, łańcucha dostaw itp;)
• zgodność z odpowiednimi przepisami (w tym rządowymi lub wydanymi przez agencje regulacyjne – zwłaszcza jeśli rozwiązanie jest przeznaczone do wdrożenia na rynkach międzynarodowych).

>> Ocena skuteczności

Skuteczność elementu lub rozwiązania uwierzytelniającego można ustalić, oceniając, w jakim stopniu spełniają one wymagania zdefiniowane dla każdego zestawu kryteriów. Norma ISO 22383:2020 upraszcza tę ocenę, udostępniając w załączniku siatkę zawierającą wszystkie kryteria wydajności i umożliwiającą użytkownikowi wskazanie wymogu wydajności dla każdego z nich, a także jego istotności.

Zastosowania
 

Norma ISO 22383:2020 jest przeznaczona dla wszystkich organizacji, które muszą być w stanie potwierdzić autentyczność i integralność dóbr materialnych za pomocą elementów i rozwiązań uwierzytelniających w dowolnym miejscu łańcucha dostaw. Może być stosowana przez organizacje dowolnego typu i wielkości. Rozwiązania w zakresie uwierzytelniania mogą być wykorzystywane do przeciwdziałania podrabianiu towarów, zapobiegania oszustwom produktowym i przekierowaniom.

Koszt
 

Wszystkie najnowsze informacje dotyczące cen i zakupów można znaleźć na stronie internetowej ISO oraz na stronach internetowych jej krajowych członków.